Tussen 2017 en 2024 heb ik op de website van school en vervolgens op mijn eigen website regelmatig geschreven over mijn ervaringen, belevingen en vraagtekens rondom het Agora-onderwijs.
Uit al die verhalen heb ik deze acht geselecteerd. Ze zijn gerangschikt langs de chronologische lijn van de reis die ik met mijn twee kinderen heb doorgemaakt.
Waarom nou net deze acht blogs? Ook als ik ze nu anno 2026 opnieuw lees herken ik er nog steeds het unieke in van Agora, zoals ik dat heb beleefd, maar hoe ik het nu ook nog zou uitdragen. De acht blogs op een rijtje...
Mijn kind zit op Agora! van januari 2017 was mijn Mijn allereerste blog. Reuze spannend om deze te schrijven en destijds te publiceren op de website van school. Maar puurder dan dit wordt het niet! Agora kan zorgen voor een magistrale uitwerking waardoor je je kind weer kunt zien zoals het is. ‘C’est le ton qui fait la musique’ en mijn allerbelangrijkste boodschap: Agora laat mijn kind 'heel'. Maar je moet wel in het diepe durven te springen!
En dan is er zo’n moment dat je beseft dat het heel anders loopt in je gezin dan voorheen… Geen mokkende kinderen aan tafel vanwege de druk vanuit het reguliere onderwijssysteem, maar ‘gewoon’ je nieuwsgierige kinderen. Twee eigenwijze kinderen, een echte verbinding en oprechte interesse of niet… Agora verandert niet alleen je kinderen, maar ook je gezin. Lees hoe dat werkt in Wat is het leven normaal
Ik werd me er steeds meer van bewust dat wij als ouders ook moeten mee ontscholen om ons kind te kunnen volgen en ondersteunen in zijn ‘regie over eigen ontwikkeling’. Dus een aansporing om te lezen wat ik ontdekte in Neem tijd om te ontscholen uit januari 2021.
Het allermooiste is als je kunt observeren hoe Agora is geïnternaliseerd in je kind. Dat is wat er al op dag één zichtbaar was en dus blijvend is! En een geruststellend gevoel dat je kind wordt uitgerust om de rest van zijn leven op deze wijze zijn pad te vervolgen. Hoe ik dat ontdekte? Lees het in Eens een Agora-kind, altijd een Agora-kind? van december 2021.
Het levende bewijs wat Agora je kinderen biedt is het gesprek aan mijn keukentafel met vier alumni rondom de vraag: En wat kun je nou met alles wat je geleerd hebt bij Agora in het vervolgonderwijs? Een eerlijk gesprek over de meerwaarde van de alumni in een buitenwereld die vooral aangeeft: Vervolgonderwijs niet klaar voor Agorianen uit februari 2022.
In de loop der jaren werd me steeds duidelijker, dat de gedachtegang van Agora een noodzaak is om mee te kunnen gaan in een veranderende wereld. Agora laat onze kinderen transformeren via een herverbinding met hun eigen authentieke ik waarmee ze veel meer in hun kracht komen. Vanuit die kracht kunnen ze veel meer aan, dan vanuit een rolmodel dat niet meer past. Een balansblog na diverse jaren bloggen met als mijn conclusie: Agora als lichtbaken van juli 2022.
Agora trekt veel uitvallers uit het reguliere systeem aan en dat heeft gevolgen voor de tijd die nodig is om het kind te laten ontscholen. Het is oppassen geblazen dat Agora-scholen zich niet toch verliezen in externe expertise en zorgteams waarmee ze het label voorzetten. Dat gaat voorbij aan de bedoeling die zo stellig werd verwoord door Sjef Drummen: Elk kind is hoogbegaafd! Als je elk kind ongelijk behandelt… vanwege zijn uniciteit! Dus Hang het label aan de kapstok! uit april en juli 2022
Het examen is en blijft voor mij een olifant in de porseleinkast. Het ‘teruggaan’ naar een eincexamentraject vond ik een tijd waarin ik me ‘gespleten’ heb gevoeld omdat de hamstermolen van het examentraject zo niet-Agoriaans is in de kern maar het diploma een belangrijk paspoort is voor het vervolgonderwijs. Lees mijn struggles in Een gespleten persoonlijkheid van september 2023.
Reactie plaatsen
Reacties