Onderscheidend vermogen: owning your development and growth

Gepubliceerd op 11 juli 2017 om 12:36

Herinner je de vorige blog nog? Die over de challenge van een ouder blogt? Ik werd geprikkeld door de open dag op een andere, reguliere scholen waar ik ook woorden voorbij hoorde komen als vaardigheden ontwikkelen, coachen, uitdagingen. Dus maakte ik een challenge om te onderzoeken wat het verschil is met Agora. Mijn drijfveer is dat ik bevestigd wil zien, dat Agora een betere keuze is voor mijn kinderen als het gaat om het ontwikkelen van vaardigheden dan de bezochte reguliere school. Ik zocht antwoorden op de vraag wat verschillen in de aanpak zijn en hoe Agora de ontwikkeling van vaardigheden monitort. De antwoorden vond ik bij een van de coaches die op de reguliere school heeft gewerkt en in de presentatie gegeven op de community-avond van 20 april over de vaardighedenmonitor. Ik ben iets later met mijn oplevering, door vertraging in de planning, maar hier is-ie dan: Mijn blog als fotoprint!

Waar denkt u aan bij het woord vaardigheid? Ik denk aan presentaties houden, een rapport kunnen schrijven, kunnen samenwerken, projectmatig werken. Dingen die je goed moet kunnen doen in het verlengde van de inhoudelijke vakken waar je cijfers voor krijgt. Eigenlijk net zoals je op het rapport van de lagere school vindt of je kind goed of niet goed kan samenwerken met andere leerlingen, samenwerken met de leerkracht, zich kan concentreren, zijn huiswerk maakt, zijn werk goed verzorgt en ga zo maar door. Klopt dat? Ik vraag het de coach die voorheen op een reguliere school gewerkt heeft, de school die ik op een open dag heb bezocht.

 

Ik leer dat niet alleen de cijfers die behaald worden op de lagere school het advies voor de middelbare school beïnvloeden. Ook de mate waarin de leerkrachten bijvoorbeeld inschatten dat een kind ‘geschikt is voor het maken van huiswerk’ telt hierin mee. En die inschatting maken leerkrachten op basis van hun ervaringen met het kind hoe goed het zijn huiswerk maakt, hoe leuk hij of zij dat vindt en of ze het wel eens vergeten. Een kwalitatieve inschatting dus. Het advies van de CITO en het leerlingvolgsysteem wordt dan afgerond met: Uw kind kan geen HAVO of VWO doen, want het heeft niet de juiste huiswerkhouding! Dan wil ik toch wel een stapje dieper gaan: Wat zegt dat dan? Zegt het iets over de vaardigheden van je kind? Of zegt het iets over het nut dat je kind niet ziet in bijvoorbeeld het eindeloos repeteren van oefeningen? Of wordt het gefrustreerd dat het niet zo snel en goed kan automatiseren als het tempo van het leerboek voorschrijft – ondanks dat het zich suf leert? Nooit je kind horen zeggen: “Ik snap dit al lang en nu moet ik het nog een keer doen!” Of: “Ik snap het niet, dus 10 rekensommen maken helpt dan ook niet.” Kortom, je moet de beoordeling van de vaardigheden nog altijd waarderen binnen het systeem waarin ze beoordeeld worden. 

 

Vaardigheden op de reguliere middelbare school zijn bijvoorbeeld het kunnen samenwerken, presenteren en initiatief tonen bij klassikaal vooraf gedefinieerde projecten die individueel worden uitgewerkt. Dingen die je goed of minder goed kunt worden beoordeeld op basis van vooraf gedefinieerde ‘geobjectiveerde’ scores die een leerkracht (subjectief) beoordeelt. De werkwijze ligt dus in het verlengde van de lagere school. De school beoordeelt vanuit het systeem de leerling. Klassikaal wordt bepaald wat de individuele leerling moet doen. Het is dus niet zo, dat de intrinsieke motivatie van het kind leidend is of dat het kind zelf centraal staat. Het kind kan weinig invloed uitoefenen op wat het wil leren, want dat is bepaald. Er wordt ‘over’ het kind gepraat, weinig met. Dus reactief. Eigenlijk past dit wel goed bij de presentatie die ik heb gevolgd waar alle zorgsystemen voorbijkwamen en het vooral ‘over’ het kind ging.

 

De basis voor ontwikkeling bij Agora is nou net de intrinsieke motivatie van het kind zelf! Mijn beeld van de schoolverlatende ‘Agoriaan’: Het Agoriaanse kind is zich bewust is van zijn eigen kunnen en ‘niet-kunnen’, heeft zijn passies kunnen ontdekken, en is gemotiveerd om daarmee verder te gaan na Agora! De weg van ontwikkelen verloopt langs nieuwsgierig zijn, ontdekken, uitvoeren en reflectie maar ook langs verveling, creatieve flow en het voldane gevoel om iets af te ronden. Hopelijk met als ‘bijproducten’ zelfstandigheid, zelfbewustzijn en zelfvertrouwen! De uiteindelijke eindtermen halen we letterlijk aan het einde om na Agora met het diploma verder te kunnen. Hoe komt dat bij Agora tot uitdrukking, die vaardigheden?

 

Het uitgangspunt is zichzelf mogen ontwikkelen of mooie in het Engels uitgedrukt 'Owning your development and growth'. Dat is dus waar het om draait! Agora onderscheidt een zevental vaardigheden of liever gezegd ‘habits’ waarin je kind zelf inzicht kan krijgen waar het staat en wat het wil bereiken! Dat gaat van verantwoordelijkheid voor je eigen ontwikkeling, het kunnen communiceren met anderen vanuit jezelf, kunnen reflecteren op dingen die je gedaan hebt en wat je ervan kunt leren, nieuwe dingen durven doen en uit je comfortzone stappen, structuur en overzicht kunnen aanbrengen in je werk, je resultaten, hulpmiddelen kennen en kunnen gebruiken tot en met informatie weten te vinden en op waarde kunnen schatten. En niet alleen het kind geeft weer waar het staat, ook de coach vervult hier een spiegelende rol in.

 

Agoriaans 'scoren' is individuele kwaliteiten ten volle benutten! Je mag dus ‘scoren’ op een schaal als het gaat om je eigen ontwikkelmogelijkheden en dat hoeft niet altijd de uiterste score van de schaal te zijn! Dus laat ik het woordje ‘scoren’ maar ook meteen relativeren door te vertellen dat dit een hele andere waardering is dan de gebruikelijke scores ‘slecht-matig-voldoende-goed-uitstekend’ zoals we dat dus kennen op reguliere scholen! Dat zijn slechts vervangende woorden voor cijfers. Nee, het gaat om inzicht krijgen in je eigen ik en waarin je je wilt en kunt ontwikkelen! Met andere woorden: waar je staat, waar je naartoe wil en wat je daarvoor moet doen. Dat is de basis voor het monitoren van vaardigheden bij Agora. En dat begint dus bij het kind en bij zijn of haar intrinsieke motivatie en zijn potentieel aan talent.

 

Ik ben erg blij met dit inzicht! Mijn review: mijn hele referentiekader is weer eens op zijn kop gezet. Ik ervaar verdere ‘ontscholing’ en geruststelling dat ook op dit vlak de intentie van Agora aansluit bij wat ik mij voor mijn kinderen wens. Wat ik geleerd heb is dat woorden wel hetzelfde kunnen klinken als op andere scholen, maar dat het vooral nodig is om te kijken achter deze woorden of ze wel dezelfde betekenis hebben en invulling krijgen. Leer ervan dat je scholen niet zomaar met elkaar kunt vergelijken als je niet in de basis kijkt naar de referentiekaders en dus de systemen waarop het onderwijs gebaseerd is. Maar… we zijn er nog niet…

 

Als ik toch iets mag 'lenen' uit dat reguliere: Hoe zou het zijn als in de verdere ontwikkeling van Agora een basisaanbod opgebouwd wordt om deze ontwikkelmogelijkheden ‘aan te bieden’ in de vorm workshops en inspiratiessessies of misschien meerdaagse sessies? Een schot voor de boeg: een workshop presenteren, (geweldloze) communicatie, rapportages schrijven, moodboards maken, weerbaarheid, zelfontwikkeling, feedbackmethodieken… Niet om stiekem een schoolse manier van leren te introduceren, maar om mogelijkheden tot reflectie te bieden en hulpmiddelen te tonen die gebruikt kunnen worden. Ik weet het, dat is weer de gestructureerde ‘IK’ in mij die vanuit een bepaald referentiekader denkt, niet zo heel Agoriaans… Maar soms denk ik namelijk wel eens: het zijn toch nog gewoon kinderen! En nog geen volwassenen. Dus een beetje aanbieden mag toch ook wel! Dan hoeven ze het wiel niet elke keer opnieuw uit te vinden. En dat zou tegelijkertijd ook voor de coaches een steuntje in de rug kunnen zijn in hun begeleiding, nietwaar? Maar goed, die vraag mogen de coaches zelf beantwoorden!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.