Mir schrijft

Uitsnede uit:

Schrijvende vrouw met dienstbode, een schilderij uit 1670-1671 van de Hollandse meester Johannes Vermeer

Ik schrijf al zolang ik mij kan herinneren, maar pas recent is het echt een onderdeel van mij geworden dat zijn aandacht opeist. Er zijn van die momenten, dat er iets in mij speelt dat in woorden vertaald moet worden. Ik kan het eventjes negeren, wegduwen, maar het komt er toch altijd uit.

Op de middelbare school waren mijn agenda's dubbel zo dik aan het einde van het schooljaar en ik had dagboeken waar ik met regelmaat in schreef. Op vakantie moest er altijd een fotoalbum gemaakt worden, met foto's, kaarten, tickets en het bovenkantje van het jammetje... Met school naar Rome werd het een compleet reisverslag met alle informatie die we gekregen hadden, een soort van individuele Capitoolgids. Onze reis naar Brazilië staat op nog steeds vele velletjes papier samengevat. Tijdens een periode van ziekte in mijn leven was schrijven een manier om deze bijzondere periode op papier te zetten langs de weg van vooral de mooie anekdotes. 

Sinds 2017 ging ik aan de slag voor Agora Roermond als bloggende ouder om mijn nieuwsgierigheid, vragen en belevingen van het Agora-onderwijs te delen. En dat doe ik nog steeds, schrijven over Agora onderwijs.

In 2020 ontstond tijdens de corona pandemie de behoefte om te schrijven over wat er allemaal gebeurde en wat ik daarvan vond. Ik wilde schrijven om mijn gedachten te ordenen maar kreeg ook de behoefte om te delen. Benieuwd of hier interesse voor was zond ik een paar artikelen in naar de krant met twee publicaties die binnen no time te pakken had, in de Volkskrant!

Schrijven is iets dat bij mij hoort. Het ordent mijn gedachten, geeft me mogelijkheden flow te ervaren en creatief te zijn. En als kers op de taart geeft het mij de mogelijkheid te delen en te communiceren.

Ben je benieuwd naar mijn kijk op de wereld? Of naar mijn kijk op Agora onderwijs? Be inspired!