Het PTSS syndroom van de Tweede Kamer en pisnijd

Gepubliceerd op 19 mei 2022 om 15:15

 

Volgens mij wordt het tijd voor een kanteling; die naar vertrouwen en naar je focussen op de inhoud. Het is toch absoluut ongeloofwaardig dat er een spoeddebat wordt gehouden over de sms-jes van de premier terwijl er zoveel belangrijke inhoudelijke issues liggen?

Het lijkt er meer op dat de Tweede Kamer maar alles inzet om de geloofwaardigheid van de premier in diskrediet te brengen. En daar doen de media al aardig aan mee. Wanneer richten we ons nou eens op de toekomst en stoppen met alles te willen controleren? Want is dat niet een doel op zich geworden? 

Hebben we onze Tweede Kamerleden niet gekozen om zich bezig te houden met de inhoud, met het maken van beleid? Om constructieve gesprekken met elkaar te hebben voor het belang van Nederland? Dan wordt het tijd dat het trauma van wantrouwen en de pisnijd over een nieuwe periode Rutte eens aan de kant worden gezet voor een eigen onafhankelijke houding van de Tweede Kamer in plaats van zich te positioneren door polarisatie!

Het is toch niet meer geloofwaardig, dat een Tweede Kamer uren gaat besteden aan de gewiste sms-jes van de premier? We lopen over van de belangrijke thema’s en hebben onze handen vol aan het aanwezig zijn in geopolitieke vraagstukken. Is de Tweede Kamer niet sterk getraumatiseerd door wantrouwen? Is het willen controleren niet te veel een doel op zich geworden? Is het ondertussen niet vooral gericht op het in diskrediet brengen van kabinetsleden, van de premier? En… is er niet vooral nog gewoon pisnijd dat een premier die zijn fouten erkent opnieuw met de grootste partij premier is geworden?

 

Waar wij mensen volksvertegenwoordigers voor kiezen is dat zij zich bezighouden met de inhoud, dat twintig partijen de gezamenlijkheid opzoeken voor de koers van Nederland. Dat zij zich inzetten voor een goede balans tussen soevereiniteit en Europese samenwerking. Dat zij ondersteunend werken aan internationaal aanwezig zijn. Dat is in ieder geval wat we onze kabinetsleden zien doen, voor wie het wil weten, volg hun officiële insta. Daar gebeurt het, niet in de arena van de Tweede Kamer.

 

We hebben geen nieuwe wetten nodig om nog meer te kunnen beheersen en controleren. We hebben geen debatten nodig om kabinetsleden ter verantwoording te roepen. We hoeven niet op elk moment te weten wat een politicus vindt, gehaast door social media een mening erop te gooien. We hebben een blik vooruit nodig en betrokkenheid bij het nastreven van gezamenlijke doelen, gezamenlijke verantwoordelijkheid.

 

Het lijkt me verstandig eens te bezien of we niet gebaat zijn bij een andere benadering; die van de redelijkheid, het gesprek, in plaats van elke keer naar een debat te grijpen. Het wordt tijd voor bescheidenheid, voor nederigheid, voor het besef, dat het niet gaat om het individu, om die speciale doelgroep die er vandaag weer uitspringt of dat ene thema waar we weer achteraan hollen. Het gaat om de toekomst van Nederland, onze plaats in een Verenigd Europa en het zichtbaar zijn in de Internationale Gemeenschap.

 

We kijken alleen maar terug. Sensatie, wantrouwen en ego streling. Waar we in de rechtszaal uitgaan van ‘onschuldig tot het tegendeel is bewezen’ wordt er schuldig geroepen voordat we van de hoed en de rand weten. Social Media en krantenkoppen leiden het debat in de Tweede Kamer. Het Omtzigtdenken heeft zich zo vastgebeten in de controlerol van de Tweede Kamer dat ze alleen daar nog maar mee bezig kunnen zijn. Is dat een voorbeeldrol van de Tweede Kamer, dat we alleen nog maar kunnen uitgaan van wantrouwen?

 

We denken dat we met steeds meer regeltjes, controle en beheersing meer kunnen bereiken. Een utopie! De mens is sowieso veel te creatief om te denken dat je alles kunt beheersen. Het leidt tot navelstaren en het toont een gebrek aan zelfsturend leiderschap, van eenieder! En des te langer je daarmee doorgaat, des te groter de chaos en teveel afleiding van waar het werkelijk om zou moeten gaan.

 

Hoe misselijkmakend is het dat de Saab van de premier erbij gehaald moet worden in een debat over zakelijke sms-jes; Is dat nou professioneel? Niks geleerd van het 1 april debat? Weten we nog hoelang het geduurd heeft voordat de persoonlijke verhoudingen weer enigszins hersteld waren? Hard op de inhoud, zacht op de persoon? De rollercoaster aan emoties en pisnijd dat een partij die opnieuw de grootste werd opnieuw de premier mocht leveren, ondanks…. ? Zegt dat niet ontzettend veel over leiderschap en het ontbreken daarvan bij de andere partijen? Lieten de verkiezingen dat niet zien? Dat we nog meer vertrouwen hebben in een premier die fouten kan maken dan anderen die hoog van de toren blazen en nog binnen een half jaar hun eigen gedane uitspraken moeten intrekken? Die zich niet houden aan hun eigen ferme uitspraken te vertrekken? Is er niet sprake van enorme pisnijd en onmacht vanwege het ontbreken van krachtig leiderschap bij de eigen gelederen? Blijkbaar is het voor de partijen in de Tweede Kamer nog traumatiserend genoeg om als het maar even kan navelstarend een debat te willen voeren.

 

Kom nou, stap eens uit dat trauma Tweede Kamer! Ga uit van onafhankelijkheid, richt je op de inhoud en je eigen rol, bewijs je meerwaarde in een constructief debat. Wat een flauwekul dat het vertrouwen in de politiek alleen ligt bij een premier. Waar waren jullie afgelopen twaalf jaar dan? Stel jezelf eens constructief op in plaats van continu te polariseren en bij elk struikelblok te grijpen naar het wantrouwen in een minister. Meer willen controleren en beheersen en over elke steen struikelen met een debat helpt je echt niet aan meer vertrouwen! Het maakt dat je je af gaat vragen waarom je nog zou gaan stemmen en dan opnieuw kiest voor degene die laat zien stabiel te kunnen blijven staan. 


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.