Been there, done that... en nu?

Gepubliceerd op 14 november 2022 om 13:14

Hoewel de passie voor 'regie over eigen ontwikkeling' en 'it takes a whole city to raise a child' nog onverminderd groot aanwezig is, merk ik dat de intrinsieke motor om nog zo actief bezig te blijven als Agorapromotor in een lagere versnelling zit.

Landelijk ervaar ik weinig echte vooruitgang in ouderparticipatie en de prioritering daarvan en ik mis het borgen van landelijke kwaliteit van Agora-onderwijs door landelijke trekkracht. 

Ik ga de komende tijd vooral Agora-ouder zijn voor mijn jongste in zijn examenjaar en stop met bloggen.

Vanaf het schooljaar 2016-2017 ben ik actief voor Agora. Het werd een logisch onderdeel van mijn manier van leven en elke tekst die ik heb geschreven komt vanuit mijn hart. Autonomie ervaren, vrijheid om te zijn wie je bent, wie wil dat niet? In de afgelopen twee jaren heeft het bezoek aan mijn website een vlucht genomen met lezers door het gehele land en zelfs in het buitenland! Ik heb contact gelegd met een aantal hele fijne mensen van andere Agorscholen en we hebben goede dingen met elkaar gedaan voor ouders en coaches! Het is zo fijn dat mensen in het onderwijs en ouders zich herkennen in mijn verhalen! Dat is voor mij ook een vorm van lichtjes ontsteken en verlichten!

Ik merkte afgelopen vrijdag opeens dat mijn eigen lichtje om zo actief te zijn voor Agora-onderwijs uit begint te doven. Met mijn laatste blog en vragen van nieuwe scholen realiseer ik me alles al een keer de revue is gepasseerd en ik het gevoel krijg in herhaling te vallen. Het heeft er ook mee te maken, dat ik vind dat er op bepaalde gebieden weinig lijkt te veranderen. Dat ervaar ik als belemmerend voor het vooruit kunnen komen van Agora onderwijs als een 'erkende onderwijsvorm'.

Veel onderwerpen heb ik de afgelopen jaren aangekaart; Agora-ouder worden staat nog steeds in de kinderschoenen, ouderparticipatie is (landelijk) nog niet stevig verankerd in de onderwijsomgeving en de gouden driehoek werkt nog op vele plekken niet optimaal door te weinig aandacht ervoor wat het nodig heeft. De scholen die in 2018 zijn gestart hebben hun eerste innovatieve jaren achter de rug en ik maak me zorgen over het risico van terugvallen in het reguliere als er te weinig verankering is van de filosofie in de organisatie. Ik heb mezelf de vraag gesteld: "Is het voor mij nog betekenisvol genoeg mijn actieve rol te blijven vervullen?" Helaas kan ik daar geen ja op zeggen. 

Ik ga de komende tijd mijn energie steken in het Agora-ouder zijn voor mijn jongste die met zijn examenjaar bezig is. Ik stop met bloggen, digitale ouderavonden en individuele sparringsgesprekken. Wat er nog overblijft en eventueel terugkomt weet ik nog niet, daar wil ik nog rustig de tijd voor nemen om daarover na te denken. Daarnaast wil ik meer aandacht geven aan het lichtjes ontsteken en verlichten buiten Agora en zal daar op mijn andere pagina's over schrijven. 

Mijn belevingen, ervaringen en tips als Agora-ouder blijven ondanks dat ik stop met bloggen en mijn persoonlijke balans opmaak onverminderd overeind staan en daarom blijven de teksten hier aanwezig voor iedereen die geïnspireerd wil raken, wil reflecteren en ideeën wil oppikken voor zijn eigen school. Ouders, schoolleiders, coaches, gebruik mijn blogs en podcasts om te kunnen reflecteren en je eigen mening te vormen.

Mijn adviezen over ouderparticipatie en hoe een Agoraschool organisatorisch het beste kan groeien en mijn tien kritische succesfactoren van de afgelopen jaren om een succesvolle Agoraschool te worden en te blijven vind je niet op deze pagina. Wil je meer weten daarover, stuur me dan een mail met je vragen, wie je bent en je motivatie en ik zal kijken wat ik voor je kan doen.


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.