Waar is het hogere doel gebleven?

Gepubliceerd op 16 juni 2021 om 20:34

 

De zomer nadert en ondertussen schieten we geen steek op...  In de politiek niet en qua individualisme niet. Alles buitelt nog steeds over elkaar heen en het lijkt wel alsof we er niks van geleerd hebben. De formatie schiet niet op en poppetjes zitten elkaar nog steeds in de weg en corona lijkt inmiddels ver weg met de liedjes van Hugo de Jonge per vaccinatiejaar op Instagram. 

Zucht... waar is het hogere doel, het oplossen van de echte problemen waar we voor staan?

Sinds februari 2020 worden we bezig gehouden door corona met persconferenties, dagelijkse cijfers over besmettingen en ziekenhuisopnames, nieuwe nationale beroemdheden door corona en veel, veel informatie. Tel daar de politiek bij op, het opstappen van het kabinet en de formatieperikelen. Partijpolitieke problemen, problemen met het geheugen en veel, veel communicatiestoornissen.

 

Alles duikelt over elkaar heen, politieke partijen, journalisten, experts; de Staatscourant hoeft niet meer te verschijnen met de vele, vele media die als eerste hun nieuws willen laten verschijnen; Overal lijkt iemand als iets te kunnen vinden door gelekt nieuws waardoor hij meteen bij het oud papier kan.

 

Het is afval geworden, dat nieuws, stuitend en nog vele malen meer entertainment dan de commerciële zenders kunnen aanbieden! Het loont zich om voor de deuren van de Tweede Kamer en het Torentje te gaan liggen, in te breken op Zoom-metingen en achterdeuren te vinden om het ‘Betrapt’ nieuws naar voren te kunnen brengen.

 

Waar zijn we in hemelsnaam mee bezig? Ik schaam me ondertussen als ik zie hoe we ons als kinderen op een speelplaats gedragen; de ene partij die niet met de andere wil spelen, knikkers die niet meer gewisseld worden maar strak vastgehouden om geen persoonlijk verlies te lijden en persoonlijke plaagstoten en pestpartijen om het baantje niet te verliezen. Ondertussen staven we de geboortejaren die opgeroepen worden voor vaccinatie met een favoriet liedje uit dat jaar, zetten politieke personen hun hakken in het zand en betalen we met z’n allen het gesteggel over persoonlijke belangen en zakkenvullerij, niet alleen in geld, maar ook in prioriteiten stellen.

 

Zijn we in staat deze nog te zien door al deze ‘Spielerei’? Zaten we niet in een coronacrisis, een milieucrisis, een bestuurscrisis, een economische crisis? Ondanks dat het elke keer vooraan in de zin wordt genoemd, eindigt de zin voornamelijk met het noemen van poppetjes! Is het werkelijk zo, dat twee linkse partijen die danig gekelderd zijn met de verkiezingsuitslag de formatie mogen blijven ophouden om hun eigen gezicht maar niet te verliezen? En wat pijnlijk om niet terug te kunnen komen op de beschamende uitspraken tijdens en na het beruchte 1 april debat.

 

Is het nodig dat een vechter voor transparantie en openheid met een burn-out thuis zit en we hem ondertussen niet met rust laten? Is het tegelijkertijd nodig dat we door één persoon het hele land lamleggen en vooral, waarom toch een uitgelekte notitie? Waarom zijn journalisten aanwezig bij een partijbijeenkomst die besloten is?

 

Volgens mij hebben we helemaal niks geleerd van het afgelopen anderhalf jaar, we hebben onze mond vol over oplossingen en aanpakken en ondertussen loopgraven aangelegd om maar niks te hoeven inleveren; kabinet niet, Tweede Kamer niet, media niet en ook de individuele burger niet die zit te wachten tot het mondkapje af mag.

 

Zullen we er alsjeblieft gewoon mee stoppen? Met het vingerwijzen, met poppetjes spelen, om de waarheid heen draaien? Zullen we stoppen met elke keer het hardste proberen te schreeuwen wie belangrijk is en waarom? Volgens mij zijn er genoeg problemen die ons allen overstijgen en aandacht nodig hebben in samenwerking, geduld, geweldloze communicatie en eerlijke informatie die op de context en vraagstelling is toegespitst. Dat overstijgt het persoonlijke belang en dient een veel hoger doel!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.